Ronde Tafel Sessie – Toegangscontrole en beveiliging

Toegangscontrole in combinatie met beveiliging maakt het mogelijk dat de pakjesbezorger nooit meer aan de gesloten deur staat, dat je heel gemakkelijk bezoekers via hun smartphone (voor een bepaalde periode) toegang tot een gebouw kunt geven, hen de weg kunt wijzen, en dat ‘sleutelbeheer’ een fluitje van een cent wordt. Het lijkt toekomstmuziek, maar is intussen al de werkelijkheid. Reden voor Installatie360 om een aantal experts in toegangstechnieken en beveiliging uit te nodigen om de laatste trends en ontwikkelingen te bespreken en vooral ook een stukje bewustwording te creëren. Want daar ontbreekt het soms nog aan.

Piet Van den Bossche van ASSA ABLOY

Lager verbruik

Als we kijken naar de laatste trends op productniveau, dan hebben fabrikanten de laatste jaren sterk ingezet op het energieverbruik, begint Piet Van den Bossche van ASSA ABLOY. “Elektrische sloten verbruiken vandaag een derde of een vierde van de stroom van vroeger. Of ze nu bekabeld zijn of op batterij, dat maakt niet zoveel uit.” Walter Geerts van TOA Benelux kan dat bevestigen: “Wij zien ook dat vandaag alle nieuwe systemen effectief stukken minder verbruiken. Langzaam maar zeker begint dat ook bij de gebruikers door te sijpelen dat dat een punt van aandacht is, zeker over een exploitatieperiode van twintig, dertig jaar. Enerzijds in directe kosten, het onderhoud van batterijen, en anderzijds past het ook in de trend van duurzaam ondernemen dat nu meer speelt dan vijf jaar geleden.” Aantonen dat je duurzaam en milieuverantwoord onderneemt, is ook steeds meer onderdeel van een aanbesteding, vult Epko van Nisselrooij van Axis Communications aan. Volgens Guy Lambrechts van CES is het grote voordeel aan de evolutie van het lagere energieverbruik dat de betrouwbaarheid stijgt. “Als een systeem maar een kwart van de spanning gebruikt, vooral als het batterij gevoed is, verbetert de betrouwbaarheid.”

Patrick Heylen van Salto Systems

Comfort

Patrick Heylen van Salto Systems: “Specifiek rond het verlenen van toegang is het belangrijk om zo efficiënt mogelijk de toegang te beveiligen. Het mag geen hindernis zijn voor de eindgebruiker, maar moet als comfort worden ervaren, bijvoorbeeld door het toevoegen van extra functies. Denk aan mobiele applicaties die niet alleen toegang verlenen, maar ervoor zorgen dat mensen naar hun bestemming mee geleid worden, vooraangemeld worden, enz. Als daar nog bijkomt dat de eindgebruiker heel flexibel en dynamisch kan kiezen welke ingangen hij wil gaan beveiligen, zonder bijkomende infrastructuurwerken –draadloos dus– is het een hele mooie, TCO-gunstige oplossing. Zeker als je ook de aansturing van de verlichting, het klimaatsysteem, enz. koppelt aan de toegangscontrole. Openheid naar andere systemen is dus een extra toegevoegde waarde.” Epko van Nisselrooij: “Dat is ook mede de reden dat de markt voor toegangscontrole en beveiliging evolueert van productgedreven naar een oplossingsgerichte markt. En dat wordt uiteindelijk weer een dienst. Die ontwikkeling houdt in dat men inderdaad steeds meer kijkt naar een total cost of ownership (TCO) waarin met name het energieverbruik een heel belangrijk onderdeel is. Je kunt gaan voor het goedkoopste product, maar ook voor het meest economische product over een langere termijn.”

Guy Lambrechts van CES

Goed eten

Het lagere energieverbruik en de hogere betrouwbaarheid heeft ertoe geleid dat men intussen ook meer vertrouwen heeft in draadloze, batterij gevoede systemen, meent Guy Lambrechts. Piet Van den Bossche: “Klopt, vroeger was een batterij ‘not done’, maar de kwaliteit is gigantisch verbeterd. We zitten nu op een levenscyclus van drie jaar. Binnen een jaar of twee zal dat naar tien jaar gaan. De wereld verandert heel snel. Vandaag zien we al applicaties op deuren met ingebouwde zonnecellen, scharnieren die stroom opwekken, deurpompen die stroom maken, zonnepanelen die je van de rol kan knippen,… er worden tig van nieuwe technologieën bedacht en ontwikkeld.” Ook vanuit Azië en dan met name China komen er steeds meer producten naar Europa. De heren aan tafel zijn niet bang voor deze concurrentie uit China. Of zoals Piet Van den Bossche het treffend verwoordt: “Ik heb niks tegen Chinezen, ze maken goed eten. Maar in onze sector kunnen we vaststellen dat ze geen bedreiging zijn. De gemiddelde Belg gaat, zeker als het gaat over toegangscontrole en beveiliging, voor convenience, betrouwbaarheid en veiligheid. Dat vinden ze niet bij producten van Chinese makelij.”

Terrorisme

Als gevolg van terroristische dreigingen en aanslagen, maar ook diefstal staat toegangscontrole en beveiliging steeds hoger op de agenda bij eindgebruikers. Ook in sectoren waar vroeger geen budget beschikbaar was voor deze technieken, zoals in rusthuizen en op scholen. Walter Geerts: “Rond de veiligheid van scholen zie je steeds meer de integratie tussen systemen om niet alleen te evacueren, maar bijvoorbeeld ook te barricaderen, afhankelijk van wat er zich in de school al dan niet afspeelt. Dat vraagt effectief ook open communicatie tussen systemen, zoals Patrick al aangaf. Via een bovenliggende laag met beheersoftware kun je effectief andere systemen koppelen, zoals het begeleiden van mensen, maar ook het evacuatieplan van het gebouw erin meenemen. Vroeger waren we content met een sirene. Dat geeft vandaag geen voldoening meer. Mensen willen veel meer communicatie, willen weten wat er aan de hand is. Ook als ze niet onmiddellijk geïmpacteerd zijn maar in verhoogde staat van alertheid moeten zijn.”

Epko van Nisselrooij van Axis Communications

Opschalen 

Patrick Heylen: “Als we verder opschalen in het niveau van toegangscontrole en beveiliging, en daar online bij betrekken, resulteert het in een striktere afbakening. Denk aan het nemen van een foto van bezoekers en het vaststellen van de identiteit, zodanig dat men weet wie er on site is. Die informatie kan je verder verrijken met info van online platformen, het afchecken met databases van terroristen en er zelfs een big data analyse op los laten. Al heeft de GDPR op deze ontwikkelingen wel een rem gezet. Kortom, het is perfect mogelijk om verschillende laagjes voor toegangscontrole te creëren.” Piet Van den Bossche kan dat bevestigen en zegt: “Wat we vandaag zien, zijn veelal de buiten perimeters streng beveiligd, online bekabeld met hoge omheiningen en draad errond. De tweede perimeter is nog altijd online en de binnen perimeters gaan offline werken als gevolg van de prijs. Er zijn dan minder controllers nodig en minder bekabeling. Het zijn wel twee systemen die perfect samenwerken. En de eindgebruiker kan meer deuren integreren voor minder geld.” Patrick Heylen: “Vroeger was alles bekabeld, vandaag is inderdaad een mooie combinatie van bekabeld en niet bekabeld mogelijk. Die combinatie is er al een tijdje en is gekomen met de introductie van intelligente kaarten, zoals smart cards, waarmee je informatie kan transfereren die ook veilig is. Nieuwe kaarten zijn inherent secure, niet te kraken. De encryptie is van het niveau die banken gebruiken.”

Ideale datadriver

Over datadrivers gesproken, wat is vandaag de ideale datadriver? Volgens Piet Van den Bossche is de markt nog zoekende. “Het was vroeger een kaart en in sommige gevallen met foto erbij. Vooral die foto was geen lang leven beschoren. Er zijn vandaag tig van oplossingen, zoals inderdaad de smart cards, maar ook de GSM is er een van. Dan is de vraag, via welke technologie? Bluetooth, NFC, biometrie? NFC zal hem niet gaan worden, biometrie werkt ook niet altijd in vochtige / natte ruimten (je kunt je iPhone ook niet met vingerscan ontgrendelen als je net uit de douche komt). Bluetooth is een redelijke standaard. De GSM is echter wel het meest onveilige apparaat ter wereld en zal je dus gewoon als stoofbuis moeten gebruiken, end to end encripted. Dat werkt zeer goed. Maar voor de eerste vijf jaar zal het nog altijd een mix blijven van datadrivers. In sommige omgevingen, zoals de petrochemie, mag je bovendien niet binnen met een GSM en daar zijn goede redenen voor.”

Walter Geerts, TOA Benelux

In de cloud

Communicatie met de GSM maakt de weg vrij voor cloudgebaseerde oplossingen in toegangscontrole, meent Patrick Heylen. “Ook daar werd vroeger niet over gesproken. Alles moest lokaal op een server staan in het gebouw. In veel gevallen wordt de cloud nu gezien als dé oplossing. Het maakt de weg vrij voor kleinere startups, die letterlijk geboren worden in de cloud en toegevoegde waarde bieden bovenop de standaard systemen en platformen. Ik geloof stellig dat als het goed gebeurt, dat de GSM de ideale datadriver is die niet kan gehackt worden als deze inderdaad als stoofbuis wordt gebruikt en de communicatie geëncrypteerd verloopt via een container op de GSM. Een GSM biedt bovendien dankzij de pincode of vingerscan nog een extra laag van bescherming. Het beheer voor de eindgebruiker gaat dan ook makkelijker én men hoeft niet te investeren in lokale servers en apparatuur, maar enkel aan te sluiten op de cloud.” Guy Lambrechts ziet daarin wel een contrast en heeft een belangrijke tip. “Wat wij zien is dat installateurs die de zaken gaan installeren vaak het wachtwoord niet eens gaan wijzigen. Dat wil zeggen dat ze de deur eigenlijk gewoon laten open staan. Terwijl anderzijds wel een hoge mate van beveiliging wordt gevraagd. Daar wringt het schoentje. Het is echt een aandachtspunt.”

Hacken

De steeds verdere integratie van elektronische toegangscontrole brengt vanzelfsprekend ook scepsis met zich mee. De heren aan tafel vegen dat gelijk van tafel: “Uiteindelijk, voordat er elektronische toegangscontrole was, stond er een sleutel op de deur. Hoe veilig is dat? Een sleutel kun je overal laten namaken en zelfs printen met een 3D-printer. Nu het een elektronisch systeem betreft, praat men over hacken. Onzin. Vroeger met de sleutel was het veel gemakkelijker.” Walter Geerts: “Wat we zeker nog nodig hebben is een paar stappen in de bewustwording van de mens. Al onze systemen worden aangestuurd met microprocessors. Men vindt het normaal dat die twintig jaar meegaan. Terzelfdertijd vindt men niet dat een computer of laptop ook twintig jaar foutloos moet kunnen werken, maar dat die slechts drie tot vijf jaar moeten meegaan. Bovendien vindt men het even normaal dat als Windows een update doet, deze niet vrij zijn van problemen en/of bugs en er dus zeer frequent updates nodig zijn, terwijl dat in onze systemen toch zeer anders wordt bekeken… Kortom, er zijn nog stappen te zetten in de generieke bewustwording van het updaten; wat is veilig en wat niet? Geïntegreerde toegangscontrole- en beveiligingssystemen zijn hoe langer hoe vaker specialistische computers met dezelfde issues als een gewone computer. Als er een update beschikbaar is, zal deze moeten worden doorgevoerd. Daarin zijn nog stappen te maken. Via de cloud gaat dat in ieder geval een pak makkelijker.”

Evolutie

Volgens Guy Lambrechts komt die bewustwording vanzelf. “Het is een kwestie van tijd. Als we je tien jaar geleden vroegen ‘mag ik weten waar je gisteren bent geweest?’ was het antwoord steevast ‘nee, dat is privé’. Vandaag vinden we het evident dat als we een H&M binnenstappen dat ze aan de kassa via de GSM weten wie je bent, wat de persoonlijke acties zijn, enz.” Epko van Nisselrooij: “Dat komt met name doordat de voordelen van al die systemen nu ook zichtbaar worden. Sensoren die met elkaar verbonden zijn, gaan nuttige output genereren om mensen op een gepersonaliseerde manier te kunnen bedienen. Dat heeft ook weer te maken met een stukje comfort.” Guy Lambrechts: “De koppeling van al die systemen en gegevens maakt ons ook heel zwak.” Hij geeft een voorbeeld: “Mensen eisen dat een systeem aan een bepaald veiligheidsniveau voldoet, maar als ze voor een gesloten deur staan, het systeem plat valt of de mastercard is verloren, willen ze onmiddellijk terug toegang. Zonder legitimatie of extra controles. Kortom, ze willen het comfort niet kwijt. Dat is ook een belangrijk punt van aandacht.”

Particulieren
Inpikkend op de H&M ziet Piet Van den Bossche nog een belangrijke nieuwe markt voor elektronische toegangscontrole en beveiliging, naast de genoemde rusthuizen en scholen. “De particulieren markt wordt steeds interessanter als gevolg van het online, maar ook offline shoppen waarbij ze het pakje tot aan huis brengen. Probleem is dat de pakjesbezorger vaak op een moment aan de deur staat, dat jij niet thuis bent. De missing link is het pakje veilig kunnen binnenbrengen, uiteraard gekoppeld aan een alarmsysteem met camera’s. Heb je gelijk een proof of delivery. In de particulierenmarkt zit een gigantische groeimarkt voor ons als sector. Denk ook aan de thuiszorg en het hele Internet of Things gebeuren.” Volgens Patrick Heylen is men in de Verenigde Staten daar al veel verder mee. Het probleem is gewenning van een vreemde toegang verschaffen in de woning, ook al is het maar tot aan de inkom. Aan de andere kant, de kuisvrouw laat je ook binnen en wordt ook toegewezen door een bedrijf. Een andere groeimarkt zit hem in sectoren waar registraties vereist zijn, zoals hotels en Airbnb. Zo zou je de sleutel kunnen toesturen op de GSM. Dat is perfect mogelijk, met terugmelding, enz. Je kent bovendien de persoon, want hebt zijn (creditcard)gegevens. Hotels hebben dan zelfs geen receptie meer nodig.” Guy Lambrechts: “Vooral de thuislevering heeft ook weer te maken met de mindset van privacy. Onze kinderen liggen er niet wakker van. Ze hebben niet dat privacygevoel van dit is mijn huis, mijn voordeur en dat is op slot. Nee, dat gaat inderdaad veranderen. En heel snel ook, verwacht ik.”

Regelgeving
Elektronische toegangscontrole en beveiliging op een juiste manier combineren, biedt dus volop kansen. Is er vandaag ook voldoende aandacht voor in de bouw? “Totaal niet,” zegt Guy Lambrechts. “Als de eindgebruiker niet wordt betrokken in het hele verhaal, is er geen aandacht voor.” Piet Van den Bossche: “Toegangscontrole en beveiliging is in veel gevallen een sluitstuk op de begroting. En dan is vaak het geld op. Er wordt inderdaad veel te weinig aandacht aan gegeven – ik zie heel veel knip- en plakwerk in lastenboeken. Er is een groot gebrek aan kennis, zowel bij architecten alsook bij studiebureaus. Het is hun corebusiness niet. En dan worden er niet zelden dure applicaties in een glazen deur of gyproc muur gestoken.” Walter Geerts: “De uitdaging blijft doorheen de jaren altijd dezelfde in de bouw: er is veel te weinig communicatie tussen partijen. Zo ontstaan discrepanties tussen wat de gebruiker wil en wat hij uiteindelijk krijgt. Guy Lambrechts: “Het gebrek aan communicatie vormt inderdaad in veel gevallen het probleem. Mensen praten niet met elkaar en technische kennis komt niet tot bij de eindgebruiker.” Volgens Patrick Heylen zou de overheid hierin ook een driver kunnen zijn om iets van regelgeving op te leggen of richtlijnen op te stellen. “Voor inbraak is het goed geregeld, voor camerabewaking redelijk, maar voor toegangscontrole miniem.” Piet Van den Bossche: “Er moet altijd eerst iets gebeuren, voordat de overheid actie onderneemt. België is het enige land zonder normering op hang- en sluitwerk. De basis, zoals brandwerendheid en vluchtroutes op deurniveau, is wel geregeld, maar voor toegangscontrole en beveiliging is er inderdaad geen standaard, geen coherente richtlijn. En die zou wel wenselijk zijn.” Patrick Heylen: “Een dergelijke regelgeving zou ook voor gecertificeerde en goed opgeleide installateurs perspectief bieden en tot meer business kunnen leiden. Een win-win.”